متنی برای آیندگان

سلام
من برای پروژه keoمطلبی نوشته ام که در زیر آمده است.

پاینده ایران
یله


هم سیاره‌ام! با شک و تردید بسیار برایت می نویسم. امروز که شش شهریور سال هزار و سیصد و هشتاد و چهار خورشیدی است، با شک و تردید بسیار از بقای انسان در پنجاه هزار سال بعد برایت می نویسم.

اگر تو خواننده این مطلب باشی، تو در سال 51384 خورشیدی این مطلب را می‌خوانی. تاکنون که چنین بوده است: انسان در طول زمان و براساس تجربیات خود، پیوسته باهوش تر و خردمند تر شده است. دیدن حداقل ظاهر تو برایم بسیار لذت بخش است.

ابتدا گفتم که تردید دارم باشی! آری. امروزه در این سیاره قدرت مندان در تلاشند تا به بمب هایی دست پیدا کنند که در چند دقیقه تمام موجودات زمین را از بین می برد. حتی تصور این امر هم دشوار است. باید اشاره کنم که تاکنون چند کشور در کره زمین به این تکنولوژی دست پیدا کرده اند. گاهی خیال می کنم اینکه تا حالا در نزاع قدرت مندان از این بمب ها استفاده نشده است، نه لطف به آدم های عادی مانند من بلکه لطف به قدرت مندان (خودشان) است که از ترس نبود زیر دست و رعیت به ناچار به من بقا می دهند و به خودشان استیلا.

در حسرت دانستن این نکته هستم که آیا برای شما چیزی به نام دین معنی دارد یا نه! واقعا اگر در این لحظه در آستانه دو انتخاب مهم شخصی باشم، پاسخ این پرسش انتخاب اصلی من خواهد بود. به نظرم دین در دنیای امروز نقش بسیار جالبی بازی می کند.برای طرفدارانش هم نقشی دوگانه بازی می کند. هم دوست انسان است هم دشمن انسان. هم می بخشد هم می گیرد. هم زنده می کند هم میکشد. هم زشتی دارد هم زیبایی. هم طرفدار دارد هم دشمن. هم نان می دهد هم نان می گیرد و ... البته تمام موارد ذکر شده از دید دینداران است و گرنه دین نه زبان دارد و نه قدرت. دین بالفعل چیزی نیست و ما(انسان ها) آن را زنده می کنیم و به آن زندگی می بخشیم.

اجازه بده به درون کشورم بروم و از آنجا برایت بگویم. من در ایران زندگی میکنم. کشوری آسیایی با تاریخی قابل توجه و مردمانی مسلمان. اگر بیش از این می خواهی بدانی به کتابهای تاریخ و جغرافیا مراجعه کن چون من حرف های دیگری برای گفتن دارم.

من تشنه گفتن چیزهایی هستم که به آنها می اندیشم اما در بیشتر موارد در سرزمینم به من اجازه گفتن آنها را نمی دهند. من از شرایط زیستن درکشورم برایت خواهم گفت.

واقعا نمی دانم در این چند صفحه محدود که سهم من از نوشتن است، از کجا بیشتر بگویم و بنویسم.

از دوستم می گویم که نابغه ریاضیات است و به دلیل اینکه در این کشور مردم آزادی روابط جنسی ندارند، در حال خرد شدن است. او به شدت محتاج این نوع از روابط است و دکتر ها نیز این امر را تایید کرده اند اما او نه امکان ازدواج دارد نه تمایلش را. او می خواهد با کسی که دوستش می دارد رابطه داشته باشد. جوش های صورت او نمایانگر آن چیزی است که در درون او می گذرد. او مجبور به پذیرش تمام فشارهایی است که به سادگی می توانستند وجود نداشته باشند. یقین دارم اگر این مشکل او برطرف می شد، امروز ریاضیدان پر آوازه ای می شد.

در این سرزمین کسانی هستند که لباس هایی بلند و یکسره می پوشند.اینان خود را ماورای زمینی یا به اصطلاح روحانی می نامند. این روحانیان با توجه به اعتقادات دینی مردم، کار حکومت را در دست خویش گرفته اند. جالب اینجاست که این مدعیان آسمان، کارهای کاملا زمینی این سیاره را بر عهده گرفته اند. اینان به بهانه آسمان در زندگی زمینی مردم دخالت می کنند و به نوعی مردم را رعیت خویش مفروض می کنند و هیچ گاه برای این پرسش پاسخی ندارند که یک انسان آسمانی (روحانی) چگونه می تواند تا این اندازه به امور زمینی بپردازد!

بر من نخند. به حال عقب ماندگی ام گریه کن. من نیز حسرت زمانه تو را می خورم. همانطور که برده های کاخ ساز چند هزار سال قبل، اگر زندگی امروز ما را می دیدند، خواستار این زندگی می شدند. من نیز زندگی تو را چنین می پندارم.

در سیاره ما، به طور بالقوه ظلم بر عدالت چیره است. در این که شما تمام شوون مختلف ظلم را از بین برده باشید، شک دارم. هم اکنون کودکانی با بیماری های لاعلاج و در فقر بیداد گر متولد می شوند که پس از تحمل چند سال سختی و نکبت با درد بسیار از دنیا می روند و این در حالی است که کودکانی در نیویورک(شهر رویایی این زمان) متولد می شوند که زندگی و سرانجامی یکسره متفاوت پیدا می کنند.

در سیاره ما، هر سه ثانیه یک کودک در آفریقا از گرسنگی می میرد و این در حالی است که در هتل بورگ دوبی، هزینه شام یک عرب برابر با هزینه زندگی بیش از یکصد کودکی است که در همین دقایقی که این چند خط را نوشتم، از گرسنگی تلف شدند!

در سیاره ما در سال هزار و سیصد و هشتاد و چهار خورشیدی، هزینه در آرامش زندگی کردن بسیار بالا است و بر این هزینه بالا نکبت زیستن در کشور مرا هم در نطر بگیر. آرامش و آزادی به قدری از سبد ذهنی زندگی ما دور شده اند که یک راه فرار پیش روی ما قرار داده اند: مواد مخدر. می دانی مواد مخدر چیست؟ فرار از دنیا و پناه به خارج از دنیا. این یعنی چه؟ تریاک داروی متداول زمان من است. در سرزمین من وقتی تمام درها به روی آدم بسته می شود، چاره ای نداریم جز اینکه برای لحظاتی با کمک تریاک به فراموشی خود خواسته برویم و ذهنمان را از آنچه ما را اذیت می کند، فراری دهیم. جالب اینجاست که چون نفهمیدن و ندانستن در این سرزمین، پر بها و ارزشمند است، قدرت مندان از این بازی پیوسته در فراموشی بودن ما بسیار خرسند می شوند.

می دانم! می دانم این یک ویژگی انسان این سیاره است که از دانستن خیلی چیزها سر باز می زند. یقین دارم در لحظه ای که تو این نوشته را می خوانی، بسیاری از مردم این سیاره از این پروژه عظیم انسانی اصلا خبر دار هم نیستند. چاره چیست؟ تاکنون که چنین بوده است:"هر چه کمتر دانستی،با آسایش بیشتر زندگی کرده ای."

هم اکنون هرچه از لحاظ زمانی به پیش می رویم، زمان ارزش بیشتری پیدا می کند. من نیز بیش از این برایت وقت صرف نمی کنم!

شاد باشی

یه عالمه تبریک به وارطان، پت و مت بخاطر نتایج ارشد...
و البته پت پرایم...
موفق باشید
دست راستتون روی سر ما ;)



کورماز

بدون شرح

کورماز

شرح:اين عكسا بدون اجازه آورده شدند توي وبلاگ .ببخشيد آقاي عكاس.

اهداف :براي اينكه اينقدر به اين جك و جونوراي بدبخت گير نديد و هي عكسشونو نندازين تو وبلاگ.مگه نژاد آدم تموم شده!!!

پيازچه

آیا از پروژه keo خبر دارید؟ حتما اینجا را بخونید. پروژه عجیب غریب و شاهکاریه.

پاینده ایران
یله

رد پاي عمو!

عمو كيست؟!! اين سوالي بود كه همه پس از شنيدن صداي كورماز از خود پرسيدند.
روز گذشته همه داشتن كار خودشونو ميكردن كه يكي داد زد : «من عمومو ميخوام! عموم كوووووو!»
هيچ كس نميدونست عمو كيه؟
با توجه به عكسهايي كه از عمو در فرودگاه به دست اومده و با توجه به ترورهاي پي در پي قاضيان ج.ا.ا در روز هاي اخير همگي پي بردن كه كار كار عموست و همه با هم داد زدن : «عمو رو بگيريد . . . . . .».
اگر اطلاعي از عمو داريد داد نزنيد فقط با شماره ي 09329323232 تماس بگيريد و مژدگاني دريافت كنيد!

nobody

خدا را شكر

خدا را شكر

خداراشكر كه تمام شب صداي خرخر شوهرم را مي شنوم اين يعني او زنده و سالم
در كنار من خوابيده است.
I am thankful for the husband who snoser all night, because that means he is healthy and alive at home asleep with me

خدا را شكر كه دختر نوجوانم هميشه از شستن ظرفها شاكي است.اين يعني او در خانه است
ودر خيابانها پرسه نمي زند.
I am thankful for my teenage daughter who is complaining about doing dishes, because that means she is at home not on the street
خدا را شكر كه ماليات مي پردازم اين يعني شغل و در آمدي
دارم و بيكار نيستم.
I am thankful for the taxes that I pay , because it means that I am employed.

خدا را شكر كه بايد ريخت و پاش هاي بعد از مهماني را جمع كنم. اين يعني در ميان دوستانم
بوده ام.
I am thankful for the mess to clean after a party , because it means that I have been surrounded by friends.

خدا را شكر كه لباسهايم كمي برايم تنگ شده اند . اين يعني غذاي كافي
براي خوردن دارم.
I am thankful for the clothes that a fit a little too snag , because it means I have enough to eat.

خدا را شكر كه در پايان روز از خستگي از پا مي افتم.اين يعنيتوان سخت كار كردن
را دارم.
I am thankful for weariness and aching muscles at the end of the day, because it means I have been capable of working hard.


خدا را شكر كه بايد زمين را بشويم و پنجره ها را تميز كنم.اين يعنيمن خانه اي
دارم.
I am thankful for a floor that needs mopping and windows that need cleaning , because it means I have a home.

خدا را شكر كه در جائي دور جاي پارك پيدا كردم.اين يعني
هم توان راه رفتن دارم و هم اتومبيلي براي سوار شدن.
I am thankful for the parking spot I find at the farend of the parking lot, because it means I am capable of walking and that I have been blessed with transportation

خدا را شكر كه سرو صداي همسايه ها را مي شنوم. اين يعني من توانائي شنيدن
دارم.
I am thankful for the noise I have to bear from neighbors , because it means that I can hear.

خدا را شكر كه اين همه شستني و اتو كردني دارم. اين يعني من لباس براي پوشيدن
دارم.
I am thankful for the pile of laundry and ironing, because it means I have clothes to wear.


خدا را شكر كه هر روز صبح بايد با زنگ ساعت بيدار شوم. اين يعنيمن هنوز زنده ام.
I am thankful for the alarm that goes off in the early morning house, because it means that I am alive.


خدا را شكر كه گاهي اوقات بيمار مي شوم . اين يعنيبياد آورم كه اغلب اوقات سالم هستم.
I am thankful for being sick once in a while , because it reminds me that I am healthy most of the time.


خدا را شكر كه خريد هداياي سال نو جيبم را خالي مي كند. اين يعنيعزيزاني دارم كه مي توانم برايشان هديه بخرم.
I am thankful for the becoming broke on shopping for new year , because it means I have beloved ones to buy gifts for
خداراشكر...خدارا شكر...خدارا شکر
نویسنده؟؟؟